Версия для слабовидящихДзень веснавы
Як выйдзеш за парог, чакай сустрэч
Так мала мы залежым ад надвор,я.
Наогул pухацца — цудоўная усё ж рэч,
А асаблiва, калi шлях твой зорны.
А ён такi, бо iншага няма,
Паводзiны палохаюць магчымасць.
Адносiны будуеш сам альбо сама,
Глядзiм на свет вялiкiмi вачыма.
Ты спеў пачуў i што стала ўнутры?
Для абыякавасцi не знайшлося месца.
Цяпер па-добраму з другiмi гавары,
Бо людзi ўсе з аднолькавага цеста.
Знайшоу ты за парогам што шукаў,
Утаймаваў жаданнi, сцiшыў думкi.
Прамень звычайны дзень намаляваў,
Чуваць размовы, крок няспешны, гулкi.
Вясна прыходзiць у душу, нас кранае.
Змены усе значныя у людзях i вакол.
Як з густам яна дрэвы прыбiрае.
I ззяе шкло усiх вымытых вакон.
Валентина Лукьянчик
